آمَنُوا مَعَهُ ميتواند كه معطوف باشد بر النبى اى « لا يخزى اللَّه الذين آمنوا معه » يعنى روزى كه فضيحت و رسوايى نرساند خداى تعالى آنان را كه ايمان آورده‌اند به پيغمبر به اين قسم كه مطيعين ايشان را داخل بهشت گرداند و قبول كند شفاعت ايشان را كه براى برادران و ياران خود كنند و عاصيان ايشان را اگر عذاب كند نوعى نكند كه باعث فضيحت و رسوايى ايشان شود چنانچه فخر رازى گفته « و يجوز ان يعذبهم على وجه لا يقف عليه الكفرة » و بنا برين نُورُهُمْ يَسْعى ابتداء كلام خواهد بود و ميتواند كه « وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ » مبتدا و اول كلام باشد و « نُورُهُمْ يَسْعى » خبر آن يعنى و آنانى كه ايمان به پيغمبر آورده‌اند نور ايشان سعى مىكند يعنى ميشتابد و ميرود بَيْنَ أَيْدِيهِمْ در پيش ايشان وَ بِأَيْمانِهِمْ و بجانب راست ايشان چنانچه در سورهء حديد گذشت مراد از نور مؤمنين ائمهء معصومين‌اند كه در پيش روى مؤمنين و بجانب راست ايشان ميروند تا ايشان را بمنازل ايشان كه در جانب بهشت است برسانند يَقُولُونَ حالكونى كه آن مؤمنين گويند رَبَّنا اى پروردگار ما أَتْمِمْ لَنا نُورَنا تمام گردان براى ما نور ما را و نور ما را هميشه با ما نگاهدار كه تا ما از رؤيت آن مسرور گرديم وَ اغْفِرْ لَنا و بيامرز ما را يعنى تقصيرات ما را كه در طاعت و عبادت تو كرده‌ايم عفو كن زيرا كه هيچ بنده نيست كه تقصير در خدمت نداشته باشد و مراد غفران از گناه نيست تا آنكه لازم آيد كه گناه لازم مؤمنين باشد إِنَّكَ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ بدرستى كه تو بر هر چيزى قادرى و توانايى . [ سوره التحريم ( 66 ) : آيات 9 تا 12 ] يا أَيُّهَا النَّبِيُّ جاهِدِ الْكُفَّارَ وَ الْمُنافِقِينَ وَ اغْلُظْ عَلَيْهِمْ وَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ بِئْسَ الْمَصِيرُ ( 9 ) ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ كَفَرُوا امْرَأَتَ نُوحٍ وَ امْرَأَتَ لُوطٍ كانَتا تَحْتَ عَبْدَيْنِ مِنْ عِبادِنا صالِحَيْنِ فَخانَتاهُما فَلَمْ يُغْنِيا عَنْهُما مِنَ اللَّهِ شَيْئاً وَ قِيلَ ادْخُلا النَّارَ مَعَ الدَّاخِلِينَ ( 10 ) وَ ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلاً لِلَّذِينَ آمَنُوا امْرَأَتَ فِرْعَوْنَ إِذْ قالَتْ رَبِّ ابْنِ لِي عِنْدَكَ بَيْتاً فِي الْجَنَّةِ وَ نَجِّنِي مِنْ فِرْعَوْنَ وَ عَمَلِهِ وَ نَجِّنِي مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ( 11 ) وَ مَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَها فَنَفَخْنا فِيهِ مِنْ رُوحِنا وَ صَدَّقَتْ بِكَلِماتِ رَبِّها وَ كُتُبِهِ وَ كانَتْ مِنَ الْقانِتِينَ ( 12 )